Op mijn vorige blog over persberichten van prijsvechter Makelaarsland ontving ik een aardige reactie van een medewerkster. De blog was gelezen, dank u vriendelijk, we nemen uw advies 'in beraad'.
Graag gedaan.
Wat ze beter hadden kunnen doen, was iemand in dienst nemen die weet hoe persberichten te schrijven. Eind april plofte een nieuw epistel van Makelaarsland dat voor de naam persbericht moet doorgaan op mijn digitale deurmat. Met de volgende kop: Perbericht (sic): Makelaarsland verkoopt 10.000ste midden in crisis.
Een fout in het woord persbericht, en het woord huis vergeten. Heel slordig, maar erger nog: voor veel journalisten reden het persbericht meteen te deleten.
Voor wie de ongeschreven regels 'hoe een persbericht te pluggen' niet kent, hier enkele stelregels waar een echt goed persbericht aan moet voldoen:
1. Stuurt u het persbericht wel naar de juiste ontvanger?
Ik blog over Marketing + PR en ik ben sportjournalist en ik werk in Amsterdam, waarom krijg ik dan berichten over 'een wervelende stadsmarkt' in Rotterdam?2. Wil de ontvanger het persbericht wel echt krijgen?
Persberichten nabellen (waarom zijn het altijd onzekere stagiairs die dat doen?) werkt al averechts, helemaal als het een ongevraagd persbericht is. Op een e-mailbox zit geen JA/NEE-sticker, dus als je zoals ik twintig nutteloze persberichten per week ontvangt, is het gewoon pure spam. SPAM dus!! Dat is strafbaar, mensen!! En kom niet aanzetten met het excuus, daar ben je toch journalist voor geworden? Om slecht geschreven en onzinnige persberichten te ontvangen, zeker. Ja daag!3. Journalisten zijn over het algemeen én lui én taalfetisjist.
Als in een persbericht - zoals in het geval van Makelaarsland - een schrijffout staat, haken de meeste scribenten af. Bovendien, ga er echt niet van uit dat het persbericht uitgebreid gespeld wordt. Hou op, schei uit. De meeste journalisten maken zich momenteel meer zorgen over hun baan en pensioenplan. En terecht, trouwens.4. Pdf, Word-doc, downloaden?
Grapje zeker. Uw persbericht wordt weggemieterd. Tenzij u de nieuwe trainer van Ajax bekend maakt. Echt, alleen persberichten van de top vijf-bedrijven over welke journalisten schrijven worden altijd direct gelezen. De rest van de persberichten is vullis. Weg ermee.5. Een goede kop is het halve werk, ook bij een persbericht.
Net als in een krant: in de kop staat het nieuws. Zoals Gervaise Coebergh schrijft op Molblog: 'Waarom een koe een koe noemen?' In dit geval had Makelaarsland het woord persbericht beter achterwege kunnen laten.6. En neem deze les van Coebergh ook eens ter harte.
"De essentie van die berichten is anno 2009 niet naar wie het gestuurd wordt, maar dat het (meer of minder) nieuwswaardige informatie betreft – of zou moeten zijn. Daarom lijkt mij het woord nieuwsbericht beter op zijn plaats." Nieuws dus, persberichtenspammers! En dus geen gênante zelfbevlekking, ga dan maar lekker twitteren of zo.Ik kom hier geheid nog een keer op terug.
Zie ook: Het persbericht is dood, leve het nieuwsbericht.
Beeld: Antoon's Foobar/Flickr/CC. Een visie op Marketing + PR in de online wereld.
Ben de Dood
21 mei 2009 23:39
Ik hanteer andere regels. Een persbericht deleten vanwege een taalfout vind ik belachelijk. Het gaat om de inhoud, niet om een spellingswedstrijd. Goed schrijven zou het vak moeten zijn van de journalist, niet van een bedrijf dat een persbericht verstuurt. Verder lees ik juist veel persberichten, het is een prima bron van informatie, helemaal als bijna niemand ze leest. Zo kan ik af en toe iets melden dat de rest niet doet, omdat ze te beroerd zijn of te fijngevoelig om een persbericht te lezen. Neem dat bericht van Makelaarsland: daar zit nieuws in, goed nieuws nog wel. Van die makelaars verwacht ik dat ze huizen kunnen verkopen, niet dat ze foutloos persberichten schrijven.
In het algemeen vind ik de houding van de pers tegenover persberichten zeer arrogant. Organisaties proberen de pers van informatie te voorzien, maar in plaats van dit te waarderen en te laten merken dat het belangrijk is dat de pers toegankelijk is, gaan journalisten zeuren over spelfouten, of roepen dat nieuws niet belangrijk genoeg is om daarmee lastig gevallen te worden. Maar persberichten ontvangen en ze zelfs lezen hoort echt wel bij het werk van de meeste journalisten. Wie daar anders over denkt, doet er misschien beter om zichzelf geen pers meer te noemen.
Inger
21 mei 2009 23:50
Ik reken niet iedereen spelfouten aan. Communicatiemedewerkers van gemeenten en bedrijven wel, die hebben daarvoor doorgeleerd.
Erger vind ik e-mails met 'persbericht' in de header en een zinnetje als 'gelieve melding te maken van dit persbericht in uw krant' terwijl de afzender het stuurt naar een omroep - en daar dan ongeveer honderd van op een dag. Het zal me er niet van weerhouden het persbericht te lezen, maar het zegt iets over de professionaliteit van de communicatieprofessionals...
Marketing + PR Visie...
22 mei 2009 12:04
Interessante reacties.
@Ben de Dood: ik vind juist, zoals Inger ook laat doorschemeren, de houding van veel bedrijven tov pers stuitend arrogant. Mij zul je niet horen zeggen dat persberichten geen nut hebben, integendeel. Maar ik kan er echt vele vele zo uit mijn mailbox vissen die geheel misplaatst zijn. Ik heb meestal wel wat beters te doen dan misbaksels door te vlooien op zoek naar nieuws, of zelfs maar een vermeldingswaardig feit.
Bedrijven moeten gewoon echt beter hun best doen om journalisten te bedienen van goede informatie, dát is mijn boodschap. Aandacht is de pers is een privilege, geen recht. Als je mij ongevraagd wilt lastigvallen met je informatie die niet specifiek voor mij bedoeld is - bulkmail, ofwel spam dus - heb dan op z'n minst het fatsoen even op taalgebruik te letten.
Het nieuws van Makelaarsland is mij niet ontgaan, maar is niet aan mij besteed. Hoewel enig argwaan omtrent de afzender best op z'n plaats is, in alle gevallen. Een persbericht is en blijft een PR-momentje.
Trouwens, ik heb een kleine niet-representatieve steekproef gehouden onder collega's. Vaak deleten ze een persbericht bij spelfouten, of als het niet voor hen bedoeld lijkt. Daar zou ik mij als PR-adviseur zorgen om maken.
@Inger: over professionaliteit van communicatieprofessionals... Ha, er zijn goede en slechte. De goede verdiepen zich in hun vak (lees eens een boek verdorie, zie hiernaast) en de werkwijze van journalisten die ze 'nodig' hebben. Daarmee bouwen ze persoonlijke, maar professionele relaties op.
De slechte vragen: 'Heeft u mijn persbericht al gelezen?' Welke van de vijfhonderd?
Ik krijg er net weer één met de kop: persbericht / verzoek tot plaatsing - en dan iets over campagne tegen zinloos geweld. Spam!!!